By Kaing Menghun And Chin Chan, The Cambodia Daily, June 19, 2013

Yorm Bopha verdict upheld

By Khouth Sophak Chakrya and Shane Worrell,Phnom Penh Post, 17 June 2013

Yorm Bopha, 29, exits Phnom Penh’s Court of Appeal on Friday. Photograph: Heng Chivoan/Phnom Penh Post

Rights groups have continued condemning the Court of Appeal’s decision to uphold a guilty verdict against Boeung Kak land-rights activist Yorm Bopha, saying that “weak” evidence and “inconsistent” testimony failed to link her to an axe and screwdriver attack on two motodops.

The 29-year-old mother will remain in prison, possibly until September next year, after judges rejected her appeal on Friday, but suspended one year of her three-year sentence.

Amnesty International’s Cambodia researcher, Rupert Abbott, who was in court for the case, called for Bopha’s immediate release.

“There was inconsistency in testimony and really weak evidence. To suggest she was involved seems really far-fetched,” he said yesterday.

Abbott said the presumption of innocence had been missing from the trial, suggesting “outside influences are at work again”.

The Cambodian Center for Human Rights said in a statement that it was outraged the “bogus” conviction against Bopha had been upheld.

“The accounts of the alleged victims were often convoluted and did not corroborate,” the statement said.

At the end of the four-hour hearing, judges changed the intentional violence charge against Bopha to a charge of masterminding an assault.

Presiding Judge Taing Sun Lay said Bopha ordered her brothers Yorm Kanlong and Yorm Seth to carry out an attack on motodops Nget Chet, 28, and Vath Thaiseng, 24, last August.

Speaking outside court, Bopha’s husband, Lous Sakhon, vowed to appeal the decision.

“I think the Supreme Court might support all the other courts, but I will still appeal because I want to show the whole world what justice is like in Cambodia,” said the 56-year-old, who was given a suspended prison term last December over the same incident.

During the hearing, Vath Sareth, the father and uncle of the motodops, said he knew “clearly” that Kanlong and Seth had attacked the motodops. But when pressed further he said he had overheard only later that the brothers were the attackers.

“I don’t know who [stabbed my son] because there were many people around and it was confusing,” he said.

In a closing statement, prosecutor Than Seng Narong said Bopha and her husband masterminded the violence but added he did not know why authorities had imprisoned “the woman in this case and not the man”.

Bopha’s lawyer, Ham Sunrith, said witnesses and evidence presented had failed to prove Bopha was guilty.

When the motodops’ lawyer, Neang Hay, disagreed, the usually calm Bopha began shouting, interrupting to demand he solemnly swear the evidence he had presented was true.

Boeung Kak housing-rights activist Tep Vanny said yesterday that her community would continue protests and take straw effigies of “corrupt officials” to Prime Minister Hun Sen’s house today, urging his intervention.

Activist Denies Ordering Attack on Tuk-Tuk Drivers

By Khy Sovuthy, The Cambodia Daily, June 06, 2013

Hunger strike ahead of hearing

By Khouth Sophak Chakrya, Phnom Penh Post, 04 June 2013

Residents of the Boeung Kak lake community participate in a hunger strike in front of Phnom Penh’s Court of Appeal yesterday. The protesters are calling for the release of jailed campaigner Yorm Bopha, a key player in the evictee community. Photograph: Heng Chivoan/Phnom Penh Post

Two days before the appeal trial of imprisoned Boeung Kak lake activist Yorm Bopha, some of her supporters went on a hunger strike yesterday to demand her release.

Led as usual by Boeung Kak activist Tep Vanny, the group of four, dressed in white, set up outside the Court of Appeal in Phnom Penh at about 9am and laid flowers spelling “Free Bopha” on the pavement.

One, Bo Chhorvy, said the group, all women, would remain there until this morning.

“We will keep striking here until Tuesday and will return again on Wednesday to support and encourage Yorm Bopha when the Court of Appeal hears her case,” she said.

But it wasn’t to be: Chhorvy, who had not eaten since Sunday night, fainted at about 8:30pm, while fellow activist Bov Sophea followed about 10 minutes later.

They were taken to NGO Licadho’s clinic for treatment, while the remaining two vowed to continue through the night.

In her prison cell at PJ prison, Bopha was also refraining from food yesterday, said her husband, Luos Sakhorn.

“My wife told me that she will not eat anything if Boeung Kak villagers set up this strike in order to gain justice and freedom for her,” he said.

Bopha was arrested in September, convicted of assault and sentenced in December to three years in prison.

Rights groups say the allegations against her – that she ordered her two brothers to savagely beat two motodops with an axe and screwdriver – were fabricated to silence her community.

They point to the fact that the two victims drank a large quantity of rice wine before the alleged attack but delivered precise testimony.

Supporters of the motodops have also staged protests, claiming  the matter is a clear-cut assault case.

 

City turns up pressure

By Khouth Sophak Chakrya, Phnom Penh Post, 30 May 2013

A Boeung Kak protester lies on the street after being water-cannoned by police in Phnom Penh yesterday. Photograph: Khaouth Sophak Chakrya/Phnom Penh Post

A woman was knocked unconscious and many more fell to the ground when municipal authorities unleashed a water cannon on Boeung Kak lake, Borei Keila and Thmor Kol protesters, who were blocking the capital’s Monivong Boulevard yesterday.

Protesters sitting on the road were met with the storm-like onslaught after more than 100 had gathered outside City Hall to demand new Phnom Penh Governor Pa Socheatvong deliver on his pledge to resolve their land disputes.

The spray’s force, from three fire trucks, left Khek Chan Raksmey, 33, unconscious on the ground, while others – soaked – ran or were pulled to safety.

Boeung Kak land activist Sen Touch said protesters from the three communities had wanted to know when the governor would act on his promise to end their disputes but felt yesterday’s incident showed municipal authorities didn’t really want to find solutions.

“If you want to kill people, just use the real bullets, not fire engines,” she said.

After an ambulance was refused because villagers said they could not afford to pay for it, Chan Raksmey was taken in a tuk-tuk to the clinic of rights group Licadho for treatment.
Phnom Penh municipal police chief Choun Sovann said yesterday that authorities had no choice but to spray the protesters, who blocked or slowed traffic for more than two hours.

“I had already told them not to block the road because there are many people who travel along this boulevard,” he said. “We should respect all people’s rights, not just a few.”

Phnom Penh Municipal Hall spokesman Long Dimanche said the villagers’ efforts to block the road were akin to “kidnapping” road users and holding them hostage.

“Because of this, we’re obliged to crack down on [protesters],” he said.

The congestion caused by the incident frustrated motorist San Chamreung.

“I cannot accept this roadblock because it affects my career. I know they have been treated unfairly, but this is treating us unfairly,” he said.

But Nay Vanda, from rights group Adhoc, said firing water at the protesters was an extreme method that served only to flare tempers.

“The municipal governor should solve these [protesters’] problems,” he said.

During his swearing in early this month, Socheatvong promised quick solutions to the disputes. He followed this pledge up days later in meetings with community representatives.

Sia Phearum, secretariat director of the Housing Rights Task Force, said the incident turned the clock back two or three years to more violent protests, just when it appeared the governor was close to taking action.

“We’re really disappointed with the authorities for using violence to stop a peaceful protest,” he said. “They are women trying to find a solution.”

Phearum said the disputes needed to be resolved before the beginning of election campaigning in about four weeks.

“When the election campaigns begin, they know they will have no chance. They were cheated before the 2008 [election] – the previous governor promised not to evict them.”

Dimanche said yesterday that municipal authorities had created a committee to review villagers’ documents in order to resolve the disputes.

“We are asking for time to solve these problems for villagers,” he said.

អ្នក​ភូមិ​បឹង​កក់​បន់​ស្រន់​និង​ដាក់​បណ្ដាសា​ដល់​ជន​រំលោភ​យក​ដី​ធ្លី

សុជីវី, RFA, ថ្ងៃទី ០៧ ខែ មិថុនា ឆ្នំា ២០១២
អ្នកភូមិបឹងកក់ប្រមាណ ១០០នាក់ បានជួបប្រជុំគ្នា ក្នុងភូមិ២២ ក្នុងតំបន់បឹងកក់ សង្កាត់ស្រះចក ខណ្ឌដូនពេញ នៅព្រឹកថ្ងៃពុធ ទី៦ ខែមិថុនា។ ពួកគេបានអុជធូបបន់ស្រន់ ដាក់បណ្ដាសា ដល់ជនដែលបានរំលោភយកដីធ្លីផ្ទះសម្បែង និងមន្ត្រីពាក់ព័ន្ធទាំងអស់ ដែលបានផ្ដន្ទាទោសអ្នកតំណាងពួកគេចំនួន ១៥នាក់ អោយជាប់ពន្ធនាគារ។

អ្នកភូមិបឹងកក់បន់ស្រន់ និងដាក់បណ្ដាសាជនរំលោភយកដីធ្លី ផ្ទះសម្បែង អោយវិនាសអន្តរាយ នៅខ្ទមអ្នកតា និងទីតាំង ដែលគេជឿថាស័ក្តិសិទ្ធិ នៅក្នុងភូមិ កាលពីថ្ងៃទី៦ ខែមិថុនា ឆ្នាំ២០១២។

ក្រុមអ្នកភូមិបឹងកក់ បានដាក់បណ្ដាសាអោយអ្នកដែលជាប់ពាក់ព័ន្ធក្នុងការរំលោភយកដីធ្លី ផ្ទះសម្បែង និងការកាត់សេចក្ដីដោយអយុត្តិធម៌ ទៅលើតំណាងពួកគេទាំង ១៥នាក់ អោយជួបនឹងក្តីវិនាសហិនហោចខ្លោចផ្សាក្នុងជីវិត។

ក្រុមអ្នកភូមិបាននាំយកចំណីអាហារ មាន់ស្ងោរ ផ្លែឈើគ្រប់មុខ ទៀនធូប និងផ្កាឈូក ទៅថ្វាយដល់បារមីសក្ដិសិទ្ធិក្នុងភូមិ ជាច្រើនកន្លែង។ ជាចុងក្រោយ បានយកអំបិលដែលមានលាយម្ទេសទុំ ទៅដុតនឹងភ្លើងជើងក្រានអោយឆេះសន្ធោសន្ធៅ។

ក្រុមអ្នកភូមិបាននិយាយប្រហាក់ហែលគ្នានៅមុខភ្លើងថា ពួកគេអស់សង្ឃឹមនឹងអាជ្ញាធរមានសមត្ថកិច្ច ក៏ដូចជាតុលាការនៅកម្ពុជា ក្នុងការផ្ដល់យុត្តិធម៌ដល់ពលរដ្ឋរងគ្រោះដូចជាពួកគេ។ ពួកគេក៏បានបន់ស្រន់អោយបារមីក្នុងផ្លូវងងឹត ផ្ដន្ទាដោយប្រការអាក្រក់ផ្សេងៗ ចំពោះអ្នកទាំងឡាយដែលបានធ្វើទុក្ខបុកម្នេញអ្នកភូមិបឹងកក់ទាំងអស់។

ក្រុមអ្នកភូមិក៏បានលែងចាប ចំនួន ១៥ក្បាល ក្នុងន័យបន់ស្រន់អោយអ្នកតំណាងទាំង ១៥នាក់ ដែលកំពុងជាប់ឃុំក្នុងពន្ធនាគារព្រៃស បានរួចទោស និងមានសេរីភាពមកវិញ។

មន្ត្រីនៃមជ្ឈមណ្ឌលអប់រំច្បាប់សម្រាប់សហគមន៍ លោក មឿន តុលា មានប្រសាសន៍ថា ពិតមែនថា ជំនឿតាមបែបបុរាណខ្មែរយើង មានការបន់ស្រន់ ការដាក់បណ្ដាសា ជាដើម ពុំមានការបញ្ជាក់ថាមានប្រសិទ្ធភាព ឬពុំមានប្រសិទ្ធភាព កម្រិតណានៅឡើយ ក៏អាចរំពឹងថា នឹងមានលទ្ធផលខ្លះៗដោយចៀសពុំរួច។

មន្ត្រីអង្គការមិនមែនរដ្ឋាភិបាលបានបញ្ជាក់ថាការបន្តបណ្ដែតបណ្ដោយអោយភាពអយុត្តិធម៌នៅតែកើតមាន នឹងធ្វើអោយប៉ះពាល់ទៅដល់ផ្លូវចិត្តពលរដ្ឋនៅទូទាំងប្រទេស នៅខណៈដែលពួកគេធ្លាប់ប៉ះពាល់ផ្លូវចិត្តរួចទៅហើយ ដោយសារទុក្ខលំបាកនៅក្នុងរបបខ្មែរក្រហម៕

ហេតុ​អ្វី​ក៏​គ្មាន​ស្ថាប័ន​ណា​មើល​ឃើញ​ពី​ទុក្ខ​សោ​​កក្មេង​បឹង​កក់​?

កាន់ វិរៈ, Phnom Penh Post, ថ្ងៃទី ០៧ ខែ មិថុនា ឆ្នំា ២០១២

ក្មេងៗកូនអ្នកភូមិបឹងកក់ស្រែកយំនៅមុខក្រសួងយុត្តិធម៌។

គោរពជូន លោកចាងហ្វាងយោងតាមរដ្ឋធម្មនុញ្ញ ទោះជាគ្មានអំណាច ក៏ព្រះមហាក្សត្រអាចព្រះរាជទានការលើកលែងទោសបានដែរ។

តើសម្តេច ហ៊ុន សែន នៅមានឥទ្ធិពលដូចមុនទេ?

ជំពូក ២ មាត្រា ៧ វាក្យខណ្ខទី ១ នៃរដ្ឋធម្មនុញ្ញចែងថា ព្រះមហាក្សត្រទ្រង់គ្រងរាជ្យសម្បត្តិ តែមិនកាន់អំណាចទេ ប៉ុន្តែមាត្រា ២៧ នៃរដ្ឋធម្មនុញ្ញដដែលនេះ ចែងថាព្រះមហាក្សត្រ មានព្រះរាជសិទ្ធិបន្ធូរបន្ថយទោស និងលើកលែងទោស អត់មានចែងថា ទាល់តែមានការស្នើសុំពីនាយករដ្ឋមន្ត្រីពីតុលាការ ឬពីនាយកពន្ធនាគារនោះឡើយ។ យោងតាមរដ្ឋធម្មនុញ្ញដែលជាច្បាប់កំពូលនេះ ព្រះមហាក្សត្រ ធ្លាប់បានព្រះរាជទានការលើកលែងទោសឲ្យទណ្ឌិតរាប់រយនាក់មកហើយ នាពេលកន្លងមកនេះ ហើយទណ្ឌិតទាំងនោះ សុទ្ធតែមានទោសដោយសារ ការប្រព្រឹត្តបទល្មើសជាក់ស្តែងដូចជា លួច ឆក់ ប្លន់ សម្លាប់៘ ទណ្ឌិតខ្លះជាប់គុកមិនទាំងគ្រប់ ២ ភាគ ៣ នៃទោសផង ឯជនល្មើសខ្លះ ជាប់គុកមិនទាន់បាន ១០ ថ្ងៃផង ក៏ត្រូវបានព្រះមហាក្សត្រ ព្រះរាជទានលើកលែងទោសដែរ ដូចជា ជនជាតិថៃ ពាក់ពន្ធ័នឹងការធ្វើចារកម្មនៅព្រលានយន្តហោះពោធិចិនតុង និងជនល្មើសម្នាក់ទៀត ជាជនជាតិ រុស្ស៊ី ឈ្មោះ ត្រូហ្វីម៉ូវ ដែលត្រូវបានដោះលែងពីពន្ធនាគារកាលពីឆ្នាំ ២០១១ ជាដើម។

អ្នកទាំងអស់នោះ សុទ្ធតែជាអ្នកបានប្រព្រឹត្តបទល្មើសជាក់ស្តែង សុទ្ធតែត្រូវបានព្រះរាជទានការលើកលែងទោសពីព្រះមហាក្សត្រ ដោយមិនដែលឃើញកូនៗនៃជនល្មើសទាំងនោះ មកស្រែកយំ លុតជង្គង់ លន់តួ សុំអង្វរករឲ្យលើកលែងទោស ដូចកូនៗអាយុក្រោម ១៥ ឆ្នាំ ដែលជាកូនៗនៃស្ត្រីបឹងកក់នោះទេ។

យោងតាមរដ្ឋធម្មនុញ្ញដដែល មាត្រា ៣៥ វាក្យខណ្ឌទី ២ ចែងថា សេចក្តីស្នើទាំងឡាយរបស់ប្រជាជនត្រូវបានទទួលការពិនិត្យ និងដោះស្រាយហ្មត់ចត់ពីអង្គការរដ្ឋ ប៉ុន្តែមានទេ? ពុំត្រឹមតែស្នើសុំទេ គឺលុតជង្គង់បង្ហូរទឹកភ្នែក ស្រែកយំដង្ហោយ ស្នើសុំទៅស្ថាប័នពាក់ព័ន្ធ ដែលស្ថិតនៅក្រោមអំណាចរដ្ឋធម្មនុញ្ញឲ្យជួយដោះស្រាយ…តើមានបាន ទទួលដោះស្រាយហ្មត់ចត់ ឲ្យពលរដ្ឋរងគ្រោះនៅបឹងកក់ជាពិសេសកូនតូចៗ របស់ពួកគេដែលស្រែកយំរកយុត្តិធម៌រាល់ថ្ងៃនេះដែរទេ ទាំងក្រសួងយុត្តិធម៌ ទាំងរដ្ឋសភា ទាំងនាយករដ្ឋមន្ត្រី ទាំងព្រះមហាក្សត្រ?ឆ្លើយថាអត់មានទេ។

មាត្រា ៣៨ នៃច្បាប់កំពូលនេះក៏បានចែងដែរថា ច្បាប់រ៉ាប់រងមិនឲ្យមានការរំលោភបំពានលើរូបរាងកាយ…តែធាតុពិត ជាក់ស្តែងអត់ទេ ពុំមែនត្រឹមតែរំលោភលើរូបរាងកាយតែប៉ុណ្ណោះទេ គឺត្រូវអាជ្ញាធរវាយបែកក្បាល ឆក់សន្លប់ និងថែមទាំងប្រើកម្លាំងមកចាប់រាស្ត្រដាក់គុកទាំងបំពានច្បាប់លើ គោកដ៏គួរឲ្យអាក្រក់មើលបំផុតថែមទៀត។

តើស្ត្រីអ្នកភូមិបឹងកក់ទាំងអស់នោះខុសស្អី? ការពារដីខ្លួនឯងត្រូវតែជាប់គុកអ៊ីចឹងឬ? វាក្យខណ្ឌទី ២ នៃមាត្រានេះ ចែងទៀតថា (ច្បាប់ការពារជីវិត កិត្តិយស និងសេចក្តីថ្លៃថ្នូររបស់ប្រជារាស្ត្រ) តើមានទេ ? កិត្តិយសរបស់ប្រជារាស្ត្រនៅត្រង់កន្លែងណា បើចាប់សែងបោះដាក់ឡាន ដូចជ្រូក ឬក៏ថ្លៃថ្នូរ នៅត្រង់កន្លែងក្មេងៗ លុតជង្គង់ដង្ហោយយំស្រែករកម៉ែ នៅតាមចិញ្ចើមផ្លូវសាធារណៈនោះ?

មាត្រា ៤៤ នៃរដ្ឋធម្មនុញ្ញចែងថា កម្មសិទ្ធិឯកជនស្របច្បាប់ ស្ថិតនៅក្រោមការគាំពារនៃច្បាប់ និង ចែងទៀតថា ការដកហូតសិទ្ធិពីជនណាម្នាក់ លុះត្រាតែប្រយោជន៍សាធារណៈតម្រូវឲ្យធ្វើ ក្នុងករណីដែលច្បាប់ បានបញ្ញតិ្ត តែត្រូវផ្តល់សំណងជាមុនដោយសមរម្យ និងយុត្តិធម៌។

មាត្រានេះចែងច្បាស់ណាស់ថា លុះត្រា តែដើម្បីប្រយោជន៍សាធារណៈ តម្រូវឲ្យធ្វើតាមច្បាប់ និងផ្តល់សំណងជាមុនសមរម្យ និងយុត្តិធម៌ តែករណីបឹងកក់នេះតើមានទេ? តើច្បាប់ណា មាត្រាប៉ុន្មាន មានបានឆ្លងកាត់ការយល់ព្រមពីសភាឬទេ មុននឹងផ្តល់បឹងកក់ទៅឲ្យនីតិបុគ្គលសាធារណៈនោះ? មានបានផ្តល់សំណងសមរម្យ និងយុត្តិធម៌តាមផ្លូវច្បាប់ឬទេ? ដីតាមតម្លៃទីផ្សារ ១ ម៉ែត្រការ៉េ ៥០០ ដុល្លារ តែឲ្យប្រជាជន ២០០ ដុល្លារ បើមិនព្រមបូមខ្សាច់លុប និងចាប់ដាក់គុក តើនោះឬជាយុត្តិធម៌?

មាត្រា ៤៨ នៃរដ្ឋធម្មនុញ្ញចែងថា រដ្ឋធានាការពារសិទ្ធិកុមារ សិទ្ធិមានជីវិតរស់នៅ សិទ្ធិទទួល បានការអប់រំ រៀនសូត្រ និងប្រឆាំងការងារទាំងឡាយ ដែលអាចធ្វើឲ្យខូចដល់ការអប់រំ ការរៀនសូត្រ ឬដែលនាំឲ្យអន្តរាយ- ដល់សុខភាព និងសុខុមាលភាព។ តែផ្ទុយទាំងអស់ ការពារតាំងពីមានផ្ទះរហូតដល់អស់ផ្ទះ ការពារការអប់រំរៀនសូត្រ តែសព្វថ្ងៃក្មេងៗដែលមានម្តាយកំពុងជាប់ពន្ធនាគារទាំងអស់នោះ បានរៀនសូត្រទេ? មានសុខភាព និងមានសុខុមាលភាពល្អឬទេ ក្នុងពេលដែលពួកគេកំពុងយំរាល់ថ្ងៃ លុតជង្គង់រាល់ថ្ងៃ នឹកម៉ែរាល់ថ្ងៃនោះ? ខ្លះមានបងប្អូន ៣ នាក់ បងអាយុ ១១ ឆ្នាំ និងប្អូនៗ ម្នាក់មានអាយុត្រឹម៩ ឆ្នាំនិងម្នាក់ទៀតមានអាយុត្រឹម៦ឆ្នាំ។ តើនេះជារបបអី សង្គមប្រជាធិបតេយ្យ និងជាប្រទេសនីតិរដ្ឋអី?

ឯសម្តេចនាយករដ្ឋមន្ត្រីហ៊ុន សែន ក៏ដូច្នោះដែរ តើអំណាច ភាពឈ្លាសវៃ និងសេចក្តីមេត្តាកុរណា ដែលសម្តេចមានសព្វថ្ងៃនោះទៅណាអស់ហើយ? ក្នុងនាមជានាយករដ្ឋមន្ត្រី និងជាមេធាវី ដែលមានអត្តលេខ ៣៥០ និងធ្វើសច្ចាប្រណិធានកាលពីថ្ងៃ ១៥ ខែ កញ្ញា ឆ្នាំ ២០០៤ សម្តេចដឹងច្បាស់ណាស់ថា រឿងនេះ វា យុត្តិធម៌ ឬមិនយុត្តិធម៌ ទោះបីជាសម្តេច មិនអាចលូកលាន់កិច្ចការតុលាការក្តី តែសម្តេចក៏អាចធានាយុត្តិធម៌ឲ្យស្ត្រី ទាំងអស់នោះបានដែរ។ ការដែលតុលាការយកមាត្រា៣៤និង២៥៩មកកាត់ទោសម្ចាស់ដីដែលត្រូវគេរំលោភបំពាននោះ តើត្រឹមត្រូវទេ?ចុះកាលពីក្រុមហ៊ុនបូមខ្សាច់លុបផ្ទះរបស់ ប្រជាជនហេតុអ្វីក៏គ្មានកំហុស?

បើអស់លោក លោកស្រី ត្រូវគេបូមដីលុបផ្ទះ ហើយចាប់ដាក់គុកទាំងអយុត្តិធម៌ទុកឲ្យកូនៗ នៅដើរតត្រុកលុតជង្គង់ ស្រែកយំតាមចិញ្ចើមផ្លូវជារៀងរាល់ថ្ងៃ តើអស់លោកឈឺចាប់ទេ? សូមបញ្ឈប់ធ្វើបាបអ្នកទន់ខ្សោយទៀតទៅ ហើយសូមធ្វើអ្វីៗទៅតាមច្បាប់ ដើម្បីភាពរីកចម្រើនរុងរឿងទាំងអស់គ្នា ទាំងរដ្ឋ ទាំងប្រជាពលរដ្ឋ និងទាំងក្រុមហ៊ុន និងក៏ដើម្បីកេរ្តិ៍ឈ្មោះ និងមុខមាត់របស់ប្រទេសយើងផងដែរ៕

ស្ត្រី​បឹងកក់​ជាប់​ឃុំ គម្រាម​ធ្វើ​កូដកម្ម​អត់​អាហារ

SHANE WORRELL និង ឃុត សុភចរិយា, ភ្នំពេញប៉ុស្តិ័, ថ្ងៃទៅ ០៦ ខែ មិថុនា ឆ្នាំ ២០១២

ស្ត្រីអ្នកបឹងកក់ ពេលគេឃុំនៅតុលាការក្រុងកាលពីចុងខែមុន។

ភ្នំពេញៈ ស្រ្តីមកពីតំបន់បឹងកក់ចំនួន ១៣ នាក់ ដែលកំពុងជាប់ឃុំ នៅពន្ធនាគារព្រៃស បន្ទាប់ពីជំនុំជម្រះរយៈពេល ៣ ម៉ោងកាលពីថ្ងៃទី ២៤ ខែឧសភា បានគំរាមធ្វើកូដកម្មអត់អាហារដើម្បីតវ៉ាប្រឆាំងនឹងការឃុំ ខ្លួនពួកគាត់។ នេះបើយោងតាម តំណាងរាស្រ្តម្នាក់មកពីគណបក្ស សម រង្ស៊ី។

ក្រុមតំណាងរាស្រ្តគណបក្ស សម រង្ស៊ី ក្នុងនោះ ក៏មានលោកស្រី មូរ សុខហួរ ផងដែរ ត្រូវបានអនុញ្ញាតឲ្យចូលទៅពន្ធនាគារ ព្រៃស កាលពីថ្ងៃចន្ទ ដើម្បីពិនិត្យសុខភាពរបស់ស្រ្តីទាំង ១៣ នាក់ និងអ្នកស្រី លី ចាន់ណារី ស្រ្តីម្នាក់ទៀត ដែលត្រូវបានចាប់ខ្លួន ប៉ុន្តែមិនទាន់ត្រូវបានជំនុំជម្រះ។

លោក កើត ឃី តំណាងរាស្ត្រគណបក្សសម រង្ស៊ី បានថ្លែងថា៖ «ពួកគេប្រាប់យើងថា សុខភាពរបស់ពួកគេល្អទេ ហើយគ្មានអ្នកណាម្នាក់ ទទួលរងការធ្វើទារុណកម្មទេ ប៉ុន្តែពួកគេនឹកកូនៗរបស់ពួកគេ»។

លោកបញ្ជាក់ថា៖ «ស្រ្តីទាំងនោះ បានប្រាប់យើងថា ពួកគេចង់ធ្វើកូដកម្មអត់អាហារ។ យើងបានសុំពួកគេកុំឲ្យធ្វើបែបនោះ ហើយទទួលយកសំណើរបស់ពួកគេ សម្រាប់យើងស្នើសុំព្រះមហាក្សត្រព្រះរាជទានដោះលែងពួកគេ»។ លោក កើត ឃី ថ្លែងថា លោកស្រី មូរ សុខហួរ បានចាកចេញពីប្រទេសកម្ពុជាឆ្ពោះទៅសហរដ្ឋអាមេរិក  បន្ទាប់ពីបានជួបស្រ្តីទាំងនោះ ដែលលោកស្រី នឹងជួបជាមួយលោកស្រី ហ៊ីឡារី គ្លីនតុនរដ្ឋមន្រ្តីក្រសួងការបរទេសសហរដ្ឋអាមេរិក ដើម្បីស្នើសុំការជួយធ្វើអន្តរាគមន៍។

គ្រួសារ មិត្តភក្តិ និងអ្នកគាំទ្រ ស្រ្តីមកពីតំបន់បឹងកក់ទាំង ១៥ នាក់ ដែលក្នុងនោះមានបុរសម្នាក់ឈ្មោះ សៅ សារឿន បានទៅពន្ធនាគារព្រៃស កាលពីថ្ងៃទី ២៦ ខែឧសភា ប៉ុន្តែពួកគេ មិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឲ្យជួបស្រ្តីទាំងនោះទេ។ នៅពេលភ្នំពេញ ប៉ុស្តិ៍ ទៅពន្ធនាគារព្រៃសកាលពីថ្ងៃពុធសប្តាហ៍មុនអនុរក្សពន្ធនាគារ ដែលពាក់សម្លៀកបំពាក់គ្មានសញ្ញាសម្គាល់បានរារាំងសមាជិកពីអង្គការ លីកាដូ មជ្ឈមណ្ឌលសិទិ្ធមនុស្សកម្ពុជា និងអ្នកយកព័ត៌មានមិនឲ្យទៅជិតរបងលួសដែលស្រ្តីទាំងនោះ នៅពីក្រោយនោះទេ។

ស្រ្តីដែលត្រូវបានកាត់ទោសទាំង ១៣ នាក់ ត្រូវបានចាប់ខ្លួននៅបឹងកក់ កាលពីថ្ងៃទី ២២ ខែឧសភា។ ពួកគេត្រូវបានចោទប្រកាន់ ២ ថ្ងៃក្រោយមក ពីបទប្រឆាំងនឹងអាជ្ញាធរ និងរំលោភកាន់កាប់លើដីអ្នកដទៃ ដែលជាកម្មសិទិ្ធក្រុមហ៊ុន ស៊ូកាគូអ៊ីនរបស់លោក ឡាវ ម៉េងឃីន ព្រឹទ្ធសមាជិកគណបក្សប្រជាជន។

ប៉ុន្តែក្រុមអ្នកភូមិបឹងកក់ ជាពិសេសកូនៗរបស់ស្ត្រីដែលជាប់ឃុំទាំងនោះ បានធ្វើការតវ៉ាដោយហៅការឃុំខ្លួននេះថា ជាការ«ចាប់ម្ចាស់ដីដាក់គុកចោរប្លន់ដីរួចខ្លួន» ជាអ្វីដែលពួកគេសំដៅទៅដល់លោកឡាវ ម៉េងឃីន ដែលជាអ្នកបូមខ្សាច់កប់ពន្លិចផ្ទះ រំលោភយកដីរបស់ពួកគេ ទាំងបំពានបែរជាគ្មានទោស ប៉ុន្តែពួកគេ គ្រាន់តែធ្វើការតវ៉ាដើម្បីការពារផ្ទះរបស់ខ្លួន ពីការរំលោភបំពាន ត្រូវចាប់ដាក់គុកទៅវិញ៕ TK

រាជ​វាំង​មិន​ទទួល​យក​ញតិ្ត​អ្នក​បឹង​កក់

ឃុត សុភចរិយា, Phnom Pehn Post, ថ្ងៃទី ០៦ ខែ មិថុនា ឆ្នាំ ២០១២ 

កូនៗអ្នកបឹងកក់ដែលម្តាយជាប់ឃុំបានស្រែកយំសុំអន្តរាគមន៍ពីព្រះមហាក្សត្រ តែបានផលអវិជ្ជមាន។ ចរិយា

ភ្នំពេញៈ ពលរដ្ឋក្នុងសហគមន៍បឹងកក់ប្រមាណជា ៥០ នាក់ កាលពីម្សិលមិញ បានសម្ដែងការខកចិត្តយ៉ាងខ្លាំង ខណៈគ្មានមន្ត្រីក្នុងព្រះបរមរាជវាំងណាម្នាក់ចេញមកទទួលយកញត្តិរបស់ពួកគេ ដែលគ្រោងដាក់ថ្វាយព្រះមហាក្សត្រ ព្រះបាទ សម្តេចព្រះបរមនាថ នរោត្ដម សីហមុនី ទូលសូមឲ្យព្រះអង្គ ជួយអន្តរាគមន៍ដោះលែងឪពុកម្តាយ និងអ្នកភូមិដែលត្រូវតុលាការឃុំខ្លួននៅពន្ធនាគារ។

បន្ទាប់ពីត្រឡប់ពីសាកសួរព័ត៌មាននៅរដ្ឋសភា អំពីសំណើពួកគេ ដែលបានដាក់ពីពាក់កណ្ដាលខែឧសភា ស្នើសុំសភាអន្តរាគមន៍ទៅប្រមុខរដ្ឋាភិបាលឲ្យជំរុញទៅអាជ្ញាធររាជធានីឲ្យពន្លឿនការកំណត់ព្រំប្រទល់ដី ១២,៤៤ ហិកតា ឲ្យច្បាស់ដើម្បីជាមូលដ្ឋានក្នុងការដោះស្រាយបញ្ចប់វិវាទដីធ្លីក្នុងតំបន់បឹងកក់នោះ ក្រុមអ្នកភូមិបឹងកក់ដែលមានក្មេងៗកូនអ្នកជាប់ឃុំផងនោះ បាននាំគ្នាទៅប្រមូលផ្តុំនៅលើសួនច្បារមុខព្រះបរមរាជវាំង ដើម្បីដាក់ញត្តិ ថ្វាយព្រះមហាក្សត្រ។ ប៉ុន្តែ គ្មានមន្ត្រីព្រះបរមរាជវាំងណាម្នាក់ចេញមកទទួលញតិ្ត ពីពួកគេឡើយ បើទោះជាមានកុមារា កុមារី ដែលជាកូនៗអ្នកត្រូវឃុំខ្លួននៅពន្ធនាគារព្រៃស ស្រែកយំសំពះអង្វរយ៉ាងទ្រហឹងអឺងកងក៏ដោយ។

ក្រុមសមត្ថកិច្ចនគរបាលខណ្ឌដូនពេញ បានស្នើឲ្យអ្នកភូមិទាំងនេះរំសាយការប្រមូលផ្ដុំចេញពីទីនោះ ដោយអនុញ្ញាតឲ្យតំណាងពួកគេ៥នាក់យកញត្តិទៅដាក់។

លោក លឹម ហុង អធិការងនគរបាលខណ្ឌដូនពេញ បានថ្លែងថា ៖ «ខ្ញុំសុំឲ្យបងប្អូនទុកតំណាងប្រាំនាក់នៅទីនេះ ដើម្បីដាក់ញត្តិនោះ ក្រៅពីនេះសុំធ្វើការរំសាយ ហើយខ្ញុំសុំធានាថានឹងជូនតំណាងទៅដាក់ញត្តិ»។

អ្នកស្រី យោម បុប្ផា តំណាងក្រុមអ្នកតវ៉ាទាំងនេះនិយាយថា៖«ខ្ញុំសុំឲ្យអ្នកភូមិដែលមកគាំទ្រការដាក់ញត្តិនៅរង់ចាំ ហើយខ្ញុំប្រាំនាក់នឹងតាមលោកចូលទៅដាក់ញត្តិ»។ តែយ៉ាងណាការចរចានោះមិនបានសម្រេចឡើយ ដោយអាជ្ញាធរមិនយល់ព្រមតាមពលរដ្ឋ ហើយពលរដ្ឋក៏មិនជឿជាក់លើសមត្ថកិច្ច។

ក្រុមអង្គការសង្គមស៊ីវិល ដែលឃ្លាំមើលពីបញ្ហានេះយល់ថា កាលដែលគ្មានមន្ត្រីព្រះបរមរាជវាំង ចេញមកទទួលញត្តិពីអ្នកភូមិបឹងកក់ អាចមកពីគេជាប់រវល់កិច្ចការច្រើន ឬមួយជាចេតនាមិនចង់អើពើចំពោះសុខទុក្ខរបស់អ្នកភូមិទាំងនេះ។

លោក ណើប លី ប្រធានកម្មវិធីពង្រឹងអំណាចសហគមន៍នៃក្រុម ការងារពិសេសសិទ្ធិលំនៅដ្ឋាន និយាយថា៖«យើងពិតជាអាណិតអាសូរពលរដ្ឋទាំងនេះ ពួកគេអស់ជម្រើសទើបមករកការជួយអន្តរាគមន៍ពីព្រះមហាក្សត្រ តែ គ្មានមន្ត្រីព្រះបរមរាជវាំងណាចេញមកទទួលញត្តិពួកគេទេ»។

កាលពីម្សិលមិញ មិនអាចទំនាក់ទំនងសុំការបញ្ជាក់ពីមន្ត្រីខុទ្ទកាល័យព្រះបរមរាជវាំងបានទេ។ ក្រុមអ្នកភូមិបានរំសាយចេញពីមុខព្រះបរមរាជវាំងនៅម៉ោង១១៖៤៥នាទីព្រឹក ហើយពួកគេអះអាងថា នឹងលើកគ្នាវិលត្រឡប់មកដាក់ញត្តិថ្វាយដល់ព្រះមហាក្សត្រឲ្យខាងតែបាននៅថ្ងៃក្រោយទៀត៕

អ្នក​ភូមិ​បឹង​កក់​ប្រមាណ ​១០០​នាក់ ​បួង​សួង​ឲ្យ​បារមី​ផ្លូវ​ងងឹត​ជួយ ​អ្នក​ភូមិ​១៥​នាក់​

 អៀត ដារ៉ាវុធ, VOD,  ថ្ងៃពុធ ទី06 មិថុនា ឆ្នាំ2012 

អ្នកភូមិបឹងកក់ ប្រមាណជា១០០នាក់ បានអុជធូបបន់ស្រន់ នៅទីកន្លែងចំនួនបីផ្សេងគ្នា នៅក្នុងតំបន់បឹងកក់ ដើម្បីសុំឲ្យបារមីផ្លូវងងឹត ជួយបន្ទន់ចិត្តចៅក្រម ឲ្យកាត់ក្តីផ្តល់យុត្តិធម៌ ដល់អ្នកភូមិបឹងកក់ចំនួន១៥នាក់។

នៅក្នុងពិធីអុជធូបបួងសួងនៅក្នុងភូមិ២២ ក្នុងសង្កាត់ស្រះចក អ្នកភូមិមានទៀន ធូប ផ្កាឈូក អំបិលម្ទេស ដោយពួកគេបានសំពះបួងសួងថា ប្រសិនបើចៅក្រម និងអាជ្ញាធរពាក់ព័ន្ធ កាត់ក្តីផ្តល់ភាពអយុត្តិធម៌ដល់អ្នកភូមិបឹងកក់ចំនួន១៥នាក់ នោះគឺអ្នកដែលពាក់ព័ន្ធក្នុងការកាត់ក្តីនោះ  នឹងទទួលនូវភាពក្តៅក្រហល់ក្រហាយដូចសាច់ប្រឡាក់អំបិលម្ទេស ទទួលសេចក្តីព្រាត់ប្រាស់សាច់ញាតិ និងទទួលនូវភាពវេទនាក្នុងជីវិត។

នៅក្នុងពិធីបួងសួងនេះ គេសង្កេតឃើញ កម្លាំងអាជ្ញាធរ ឃ្លាំមើលពីចំងាយផងដែរ៕